Pjes mobiel eindhoven sex

pjes mobiel eindhoven sex

Wil jij echt verwent worden Hoi Mooie man, leuk dat je belangste Geile Strenge Mevrouw met weelderig lichaam zoekt nederige bef en rimslaven, want Mevrouw ziet jou g Geile Strenge Mevrouw met weelderig lich Mevrouw Petra uit Voorthuizen. Hallo Lieve Heren, Ik ben pussycat, een sexy blonde volle rondborstige wulpse milf van Hallo Lieve Heren, Ik ben pussycat, een House of Dreams uit Amersfoort. Hoi, leuk dat je kijkt Zin in een spannende en warme afleiding Wil je heerlijk bij mij op Hoi, leuk dat je kijkt Zin in ee Altijd een keer met sexy rijpe donkere milf willen spelen?

Een leuke Girl Friend experience beleven Altijd een keer met sexy rijpe donkere m Wil je gewoon een fijne tijd met een gezellige lieve en vooral echte vrouw dan zit je bij mij goed, Wil je gewoon een fijne tijd met een gez Jessie 46 uit Amsterdam. Moniek sexy blond en ondeugend ontvangt u met een drankje in ontspannen huiselijke sfeer Vele moge Moniek sexy blond en ondeugend ontvangt Leuk dat je mijn advertentie leest. Ik ben een slank verzorgd en spontaan huisvrouwtje en ontvang Gezelschapsdame uit Luchthaven Schi Ondeugende alleenstaande vrouw wonende in Breda.

Ben slank, cup C, 53 jaar, veel ervaring. Ondeugende alleenstaande vrouw wonende Hallo aardige man, Ben je in de buurt van Emmeloord met je vracht auto en wil je even lekker verwe Hallo aardige man, Ben je in de buurt v Ik ben Jacky-Noa ook wel een geile donderstraal genoemd met haar volslanke latina,bruine,lichaam van Ik ben Jacky-Noa ook wel een geile donde Ik ben een bloedgeil blondje jr met een heerlijke c-cup Kom je mij lekker ste Ik ben een bloedge Maison Monty Rijswijk uit Rijswijk.

Hoi, leuk dat je even naar mijn advertentie kijkt. Wie ben ik…Marja een gezellige spontane vrouw me Hoi, leuk dat je even naar mijn adverten Marja uit Capelle aan den Lieve mannen, Eerst even dit: Bij mij hangt er e Algemeen Barebangs Bukkake Erotisch uitgaan.

Body to body massage Massage door dames Massage door paren Massagesalons Prostaat massage Tantra massage. Met deze software kan dat voor een groot deel verholpen worden. Het programma is gebruikersvrien­ delijk, maar enige training of iemand die het beheerst inhuren, is geen over­ bodige luxe. Het pakket kost circa  dollar. Breeze gaf in de pauzes extra hands on uitleg. Motion capture Motion capture Mocap is de techniek waarbij computeranimatie real time aangestuurd wordt door mensen die pakken met sensoren dragen.

Daarnaast zijn er puppeteers die met joysticks de gezichtsuitdrukkingen van de karakters bepalen. Er bestaan twee varianten: De presentatie van dit onderdeel is in handen van Hans Walther, die als regisseur drie jaar met motion capture heeft gewerkt voor de satirische animatie­serie Café de Wereld onderdeel van De wereld draait door. Walther legt uit dat om de uiteindelijke karakters te verkrijgen, een motion capture-regisseur meerdere mensen moet regisseren: Na de opnamen is alles data.

Dat wil zeggen dat een regisseur als Walther dan in staat is om bewegingen te corrigeren, standpunten te verfijnen en découpage aan te passen. Uit de vertoonde fragmenten blijkt dat de découpage van Walther vrij sober en klassiek is. De animatie van Café de Wereld vroeg volgens Walther om een sobere aanpak omdat de figuren en alles wat er te zien is, zoveel aandacht vergen dat de découpage daar dienstbaar aan moet zijn; hij koos daarom voor het vocabulaire van soaps. Een bijzondere uitzending van Café de Wereld was een live-uitvoering waarbij De wereld draait door-presentator Matthijs van Nieuwkerk de virtuele Johan Cruijff en Jan-Peter Balkenende interviewde.

Ook voor de nieuwe ­serie Sprookjesboom heeft Walther iets vergelijkbaars gedaan: Vraag is of motion capture uiteindelijk tot virtuele acteurs zal leiden in speelfilms? Oftewel hoe realistisch kan de techniek worden? Walther meent dat meer realisme zeker kan, maar of er een nieuwe film met Marilyn Monroe gemaakt zal worden is nog de vraag.

Hij sluit het echter niet uit. Als er iemand uit een flat moet vallen heb je nu — even afgezien van de kosten — de keus: Maar wat Walther uiteindelijk interesseert is dingen doen die in live action niet kunnen.

De virtuele mogelijk­ heden uitbuiten. Anders kan je wat hem ­betreft net zo goed een echte acteur nemen. Hij opent zijn presentatie met een demo van Killzone 2 voor de Playstation 3. Het heeft veel weg van de opening van Saving Private Ryan.

Maar dan met een legereenheid die een aanval van aliens moet afslaan. Het is state of the art: CGI gecombineerd met motion capture. Games zijn in de afgelopen twee decennia geëvolueerd van pacman naar interactieve speelfilms. De taal van de cinema is de games ingeslopen.

Ze zijn narratiever en vooral ook naturalistischer. Van Beek vergelijkt in zijn presentatie de filmindustrie met de game-industrie. Sony Pictures is nog altijd goed voor een jaaromzet van 7 miljard. Een grote gameproducent als Electronic Arts zet 3 miljard om. Het verschil zit met name in de long tail van de DVD-verkoop. Games hebben geen lang leven. Een spel ligt gemiddeld een half jaar in de winkel.

Dat wordt gecompenseerd door enerzijds de verkoop van de hardware voor games Sony maakt met Playstation bijvoorbeeld een jaaromzet van 15 miljard , anderzijds door de verkoop van games. De opbrengst is ongeveer gelijk. Game designers kijken naar de cinema omdat bij film de emotionele betrokkenheid van de kijker zo groot is en dat is precies wat ze ook voor de games willen.

Bovendien is de organisatiestructuur van de filmindustrie bruikbaar voor de sterk fluctuerende game industrie.

De leeftijd van gamers is in de laatste tien jaar verschoven van kinderen en tieners naar twintigers en dertigers. Niet alleen de look van de consoles geven dat aan Nintendo zag er nog uit als speelgoed, de huidige Playstation is hi-tech design , ook de games zelf zijn veranderd. Mensen hebben veel verfijndere eisen en hogere verwachtingen ten aanzien van games. Ze zijn op zoek naar innovatie en originaliteit: Zo zijn er nu consoles met sensorhandschoenen: Ook de diepte en de breedte van de game play is steeds 13 Verslag Dag van de Toekomst ­ elangrijker: Game play is bepalend voor de kwaliteit van een game.

Tenslotte wil men steeds meer een filmische ervaring. De rol van regisseur is vrij nieuw in de game-industrie. De optische sensoren zaten onder meer op het gezicht van de acteurs zodat ook gezichtsuitdruk­ kingen ­meegenomen konden worden. Inhoudelijk zijn games weinig volwassen te noemen.

De markt wordt gedomineerd door schietspelletjes, hoe geavanceerd qua techniek ook. Dat heeft mede te maken met de ­beperkte emotionele reikwijdte van games. Angst, frustratie en woede werken altijd goed. Zo ook opluchting en vreugde. Moraliteit zal echter zelden werken. Hoever de ontwikkeling van games zal reiken is lastig in te schatten. Mede omdat de industrie een cyclus kent die volledig afhankelijk is van de hardware: De entertainmentwaarde van games moet echter niet worden onderschat.

Het zal waarschijnlijk gevolgen hebben voor de speelfilms die zich met name op dat deel van de markt richten. Want waarom een hi-tech actiefilm alleen maar bekijken als je er dankzij een game zelf in kan zitten? Walther Roelen en Grazina Seskeviciute presenteerden het resultaat. Het werkt met cilindrische lenzen op een LCD-scherm dat de illusie van driedimensionaliteit wekt.

Er zijn dus geen brilletjes meer nodig. Maar om het comfortabel te kunnen ervaren, ook als je je hoofd een beetje beweegt, sturen we niet twee maar negen beelden naar de kijker. En dat wordt vijf maal herhaald.

In een huiskamer zal dat geen probleem opleveren, omdat je een vaste opstelling maakt. Maar we zijn bezig het nog verder te verbeteren. Het effect is bevreemdend en verbluffend: Je ogen ­lijken er wel even aan te ­moeten wennen en je moet er inderdaad goed voor staan om het beoogde effect ten volle te  kunnen waarnemen.

Anders ontstaan er zogeheten artefacten onscherpte en beeld­­­­­ver­vorming. Deze techniek zal, zoals gezegd, binnen afzienbare tijd worden verbeterd. Dat geeft een goed idee hoe 3D in de toekomst commercieel gebruikt kan worden.

Philips ­verkoopt de schermen op dit moment alleen aan bedrijven voor circa v Met name in de VS en Azië omdat daar HD-signalen beter beschikbaar zijn, wat een voorwaarde is voor de schermen.

De diverse fragmenten die te zien ­waren, tonen ook dat de 3D-moni­ toren zeer geschikt zijn voor games. Vooral omdat de zogeheten game ­engines, die de verwerking van real time graphics verzorgen, reeds in 3D beschikbaar zijn. Driedimensionaliteit is precies het soort ervaring dat de game industrie zijn gebruikers wil ­bieden. Pauze Na deze vijf technologische toekomstpresentaties was het tijd voor de lunch.

Tijdens de lunchen theepauzes werden demonstraties gegeven door: Als regisseur van Klokhuisitems ­besteedde hij reeds in de jaren tachtig en negentig aandacht aan de immer voortschrijdende techniek en de effecten ervan op onze perceptie van de wereld om ons heen.

Blankesteijn liet een item zien over de toverdoos van die tijd: Ter introductie op het onderwerp gaven moderatoren Poppelaars en Rood een cijfermatig overzicht over het publiek van de toekomst: De cijfers ­werden getoond om daarmee aan de sprekers van het middagdeel de vraag voor te leggen welke invloed de getoonde ontwikkelingen op ons toekomstige publiek zullen hebben.

De statistische gegevens zijn in de bijlage van dit boekje opgenomen. Deze manier van werken ziet Blankesteijn ook terug op websites als Youtube en iFilm, waar de gevolgen te zien zijn van de toegankelijkheid van digitale videoapparatuur voor iedereen. Honderden korte films van amateurs en semi professionals die variëren van een slechte moppentappende scholier tot een hilarische scène met een echte acteur of verrassende animatiefilms.

Inmiddels heeft het belang van Youtube zich bewezen met de overname door Google en de VN-campagne tegen de armoede die gebruik maakt van Youtube-sterren als Lonelygirl15, Virtual Magician en Renetto.

Informatiestromen en het effect ervan zijn de onderwerpen die hem al geruime tijd bezighouden. Youtube-achtige films worden immers voor niets gemaakt en de beeldkwaliteit doet er niet toe. Als de inhoud aanspreekt — en dat geldt zelfs voor de moppentapper - dan wordt het al snel door enkele honderdduizenden mensen wereldwijd bekeken. Oftewel, de filmmaker concurreert met zijn eigen publiek.

Een publiek dat bovendien van het ene op het andere moment kan overschakelen van het ene me­ dium naar het andere. Het lijkt hem ondenkbaar dat mensen in de toekomst nog voor een monitor gaan zitten om af te wachten wat anderen hen denken te kunnen laten zien.

Blankesteijn betoogt echter dat filmen tv-makers zelf ook gebruik kunnen maken van alle mogelijkheden. Ook al moet je concurreren met het publiek en is de ouderwetse televisie-uitzending in zijn nadagen, inmiddels willen en kunnen mensen overal wel video kijken.

Al die content zal toch door ­iemand gemaakt moeten worden. Hij ziet het makkelijker kunnen vervaardigen van films als een kans: Maar ook dat verandert buitengewoon snel. Blankesteijn waagt zich niet aan voorspellingen. Vijftien jaar geleden hadden we immers ook nooit iets van vandaag kunnen voorspellen. Het is volgens hem zinvoller om de trends van vandaag het hoofd te bieden en de toekomst zijn ­beloop te laten.

Op de vraag van Poppelaars hoe het nu 17 Filmmakers en de toekomst met documentaire- en speelfilmmakers moet, is Blankesteijn nogal somber.

Dat zal logischerwijs consequenties hebben voor de budgetten van dergelijke filmproducties wat de kwaliteit van de film weer niet ten goede komt. Poppelaars vraagt zich vervolgens af of de collectieve kijk­­­be­ leving dan geen rol meer speelt, maar Blankesteijn gelooft niet in de behoefte van de collectieve beleving.

Dat ongeloof wordt natuurlijk enigszins gelogenstraft door de vele TV-schermen in de horeca tijdens grote voetbalevenementen en de enorme toeloop naar festivals de laatste jaren.

De zaal heeft enige moeite met Blankesteijns pessimisme. Een ander noemt het plezier dat ze heeft om samen met haar zoon naar filmpjes op Youtube te kijken. Jos de Mul De tweede spreker van de middag was Jos de Mul.

Hij is bekend geworden als schrijver van Cyberspace Odyssee, een bundel essays over de mens als cyborg. De Mul gaf in een bevlogen lezing zijn visie op de invloed van de digitalisering op mens en cultuur. Deze lezing is integraal in dit boekje afgedrukt. Wat de negentiende eeuw echter onderscheidt Voor het moderne bewustzijn kan de werkelijkheid slechts worden begrepen vanuit haar historische ontwik­keling en is er geen plaats voor welke referentie dan ook naar een buiten- of bovenhistorische werkelijkheid.

Impressie van de Dag van de Toekomst. Herbert Blankesteijn en Jos de Mul. Bastiaan Houtkooper met uitleg over de Viper HD-camera. In de romankunst en in de film is narratieve ontwikkeling een directe afgeleide ervan.

Voor ons is dit historische wereldbeeld zó vanzelfsprekend dat wij ons niet kunnen voorstellen dat het ook anders kan. Maar er ontwikkelt zich een ander type ervaring dat de Mul aanduidt als posthistorisch. De motor van die ontwikkeling is de postmoderne tijdmachine: De Mul geeft het voorbeeld van emails en digitale brieven die door het overzetten van de ene computer met software naar de volgende hun tijdsstempel kunnen verliezen.

Iedereen kent het fenomeen dat geïmporteerde emails ineens allemaal dezelfde datum kunnen hebben, vaak 1 januari De historische sensatie van een oude, vergeelde brief gaat in de posthistorische digitale omgeving niet meer op. Zulke brieven zijn verleden noch heden, maar op onbestemde wijze allebei. Als zij al kunnen vaststellen dat het een afbeelding uit onze tijd betreft. In een cultuur waarin de computer het belangrijkste instrument is, wordt de gehele wereld een database, waarvan de elementen naar believen kunnen worden gerecombineerd.

Hij noemt de collages en montages van kubisme en surrealisme oefeningen in posthistorische ordening. De Mul citeert John Cage die op een vraag van een luisteraar of zijn muziek wel een begin, midden en eind had, antwoordde: Cinefielen schrijven deze uitspraak overigens toe aan Jean-Luc Godard. De werkelijkheid als een conglomeraat van onderdelen die voortdurend gerecombineerd kunnen worden, is een realiteit waar ook filmmakers rekening mee zullen moeten houden in de toekomst.

Vandaar ook dat tegenwoordig alles kort en bondig moet zijn. Niet zozeer omdat de consument geen geduld meer heeft, maar omdat je met kleinere onderdelen beter kunt recombineren. De Mul refereert vervolgens aan het ­onderscheid dat Walter Benjamin in de dertiger jaren maakte tussen cultuswaarde en tentoonstellingswaarde; oftewel het verschil in esthetische waarde tussen unieke werken zoals de Mona Lisa en reproductiewerken zoals romans, fotografie en cinema.

Met de digitale media komt daar de manipulatiewaarde van een cultureel product bij. Inzetbaar op verschillende mediaplayers: TV, con­ sole, I-pod, mobiele telefoon, etc. Van Rashomon tot Memento zijn er voorbeelden te vinden van films die database-achtige structuren hanteren.

Die ontwikkeling is nog niet uitgeput. Opnieuw komt vanuit de zaal ook de collectieve ervaring ter sprake. Collectiviteit blijft, stelt de Mul, mensen zijn immers sociale dieren.

Maar ook de collectiviteit fragmenteert: Tot slot stelt de Mul diegenen die zich wat unheimisch voelen bij deze toekomstvisie gerust: Dat de digitalisering ook in de ethiek nieuwe vragen zal oproepen illustreert de Mul met het voorbeeld van synthetisch vervaardigde kinderporno, die overigens al bestaat.

Er ontwikkelt zich hoe dan ook een nieuw bewustzijn dat naast het huidige historische bewustzijn onze blik op de wereld zal bepalen. Rene Daalder en de passie voor de toekomst Wellicht hoeven we niet eens op dat nieuwe bewustzijn te wachten, want de laatste gast van de Dag van de Toekomst, Rene Daalder, stelt: Al snel vertrok hij naar de VS, waar hij zes speelfilms maakte, waaronder Hysteria en Habitat.

Alles altijd in het kader van het denken over r evolutie, technologie en onze toekomstige wereld: Wat hem intrigeerde aan het medium film was dat het allerlei kunsten com­ bineert: Zijn vertrek naar Hollywood was dan ook niet ingegeven door de behoefte om grote speelfilms te maken.

Het ging hem om een levensstijl, een visie op de wereld en ook om techno­ logie. Silicon Valley is immers ook in Californië. Deze staat was volgens Daalder gericht op evolutionaire, ­toekomstgerichte ideeën.

Hij gaat zelfs zo ver te stellen dat onze huidige cultuur voor het merendeel gecreëerd is in Californië. Maar omdat een gewone dag van een visionair als Daalder een dag van de toekomst is, wordt hij voortdurend met de vraag geconfronteerd wanneer de rest van de wereld iets zal doen met wat er nu al is.

Wanneer gaan film­ makers gebruik maken van nieuwe technologie? En hoe gaan ze dat doen en wat zijn daar dan weer de gevolgen van? Wanneer dringt het besef van wat er veranderd is door bij de bevolking en haar instituten? Alles wat Daalder gedaan heeft in zijn inmiddels lange en rijke professionele leven heeft van doen gehad met het multimediale. Hij heeft muziek geschreven en geproduceerd hij intro­ duceerde o. Hij trad veelvuldig op als bedenker, programmeur en adviseur voor films als Blink, Robocop 2, What dreams may come en The X-files.

Hij bleef samenwerken met Rem Koolhaas Daalder noemt als moment van persoonlijke crisis, het moment dat hij ­besefte dat hij zo doordrenkt was van de klassieke lineaire dramaturgie, dat hij het non-lineaire vertellen nooit helemaal onder de knie zou kunnen krijgen. Hij ziet nu in dat het eigenlijk zinloos is om na te denken over wat zijn generatie of de twee daarop volgende zullen gaan doen. Want de scholieren van nu zijn al anders: Het bij elkaar ­harken van informatie uit allerlei hoeken en gaten is integraal onderdeel van hun manier van leven.

Hij ziet naast zijn eigen werk ook in de architectuur een voortdurende frictie tussen de fysieke werkelijkheid en de technologische realiteit. Zo was hij Pagina Want computers en servers kunnen overal staan, mensen kunnen overal werken. Archief wordt digitaal opgeslagen en niet meer op tape gezet etc. Voor Daalder wederom het bewijs dat de toekomst er allang is, maar niet als zodanig wordt onderkend.

Hij ziet onze tijd als een tijd vol transformaties en er is geen instituut of industrie die er niet mee zal worden geconfronteerd. Daalder noemt de muziekindustrie als voorbeeld waar alles al veranderd is.

Het is niet meer topdown georganiseerd en het idee van hits is ook veranderd door de verschuivingen in distributie. In dat opzicht is film een wanhopig medium, volgens Daalder. Een film wordt voor miljoenen geproduceerd en van marketing voorzien en vervolgens moet het publiek nog komen. Het is al onmogelijk om het succes van een film in te schatten, inmiddels zijn allerlei controlemechanismen als de klassieke kritiek ook weggevallen.

Bij previews in Hollywood wordt Daalder tegenwoordig gecontroleerd alsof het een zwaarbewaakte gevangenis betreft: De filmindustrie wordt geconfronteerd met een toekomst waarvan ze duidelijk nog niet weet hoe die op te lossen.

Ook politiek voorziet Daalder grote veranderingen, want de directe 24 Verslag Dag van de Toekomst inmenging van burgers met stad- of landsbestuur door de technologie zal steeds groter worden. Hierop introduceert Daalder de term singularity. Het staat voor het moment dat de exponentiële groei van het computergeheugen verdubbeling per 2 jaar samenvalt met het massale online zijn van de mensheid en alles letterlijk verandert.

Instituten en organisatiestructuren zullen op dat cruciale kruispunt wezenlijk moeten veranderen of verdwijnen. Voor Daalder heeft dit alles tot con­ sequentie gehad dat hij als filmkijker alleen nog maar animaties kan bekijken en datgene wat hij als authentiek beschouwt: Als filmmaker blijft hij het medium als secundair beschouwen. Hij heeft twee projecten onder handen: Een ander project is grilliger.

Hiervoor draaide hij het marketingprincipe om dat een film eerst gemaakt wordt en dan ge-market via internet. Hij creëerde een gemeenschap met belangstelling voor de themata van de film om zo op voorhand een publiek te creëren.

Maar deze space-collective-community en alles wat er mee samenhing, werd al snel een realiteit op zichzelf. Daalder realiseerde zich dat je reali­ teiten kan creëren en die vervolgens weer kan filmen. De film is inmiddels uitgegroeid tot een hybride documentaire-psychedelisch project waarin o.

De zaal in Utrecht leek Daalders spoor even bijster. Maar vervolgens leidde zijn verhaal tot een werkmodel dat veel lijkt op wat Jos de Mul al opperde: Zo komen maker s en publiek samen in film projecten die flexibele en diverse media en dragers hanteren. Vanuit de zaal reageert filmacademiestudent Igor Kramer. Hij combineert zijn films met games en hij werkt ook in het productieproces gefragmenteerd zo monteert hij al op de set. Hij noemt zichzelf manager van een film in een democratisch wordingsproces.

Het gevaar bij een volledig democratisch proces, erkent Kramer direct, is dat je middelmatige resultaten kan krijgen. Dus noemt hij de taak van de regisseur de framing van het proces: Opnieuw onderstreept hij het belang van de multimediale aanpak. Hij houdt van film en van goede verhalen vertellen, en hij zegt voor alles nog altijd de drie-acte-structuur te gebruiken.

Maar hij houdt vooral van alles wat vitaal in de cultuur is. Hij gelooft in de evolutie en zal altijd streven naar voortgang. Wellicht is de status quo der dingen wel de beste, maar voor René Daalder is stil blijven staan onmogelijk. De toekomst creëer je in het heden, is in feite zijn motto. En als dat tot gevolg heeft dat er dingen verdwijnen, dan is dat maar zo. Daar kan je au fond niet rouwig om zijn: Als hij tot slot zijn advies aan de Nederlandse filmmakers geeft, komt zijn grote liefde voor het verhalen vertellen vol passie boven: Vertel de verhalen die je oprecht en noodzakelijk moet vertellen en laat de technologie voor je werken: Hoogleraar Jos de Mul zet in onderstaande lezing uiteen welke invloed de digitalisering heeft op ons historische besef.

In het posthistorische tijdperk zal de beleving en de waardering van kunst veranderen. Maar ook voor traditionele, lineaire filmvertellingen zal er volgens de Mul plaats blijven. Dat de digitalisering van onze cultuur niet zonder gevolgen blijft voor het ­medium film is inmiddels breed doorgedrongen in de filmwereld.

De productie, distributie en vertoning van films vindt in toenemende mate langs digitale weg plaats en dit vrij simpele gegeven heeft diepgaande consequenties voor het medium. Ik wil het op deze plaats niet primair hebben over de belangrijke socio-economische consequenties, maar een moment met u stilstaan bij de gevolgen die de digitalisering heeft voor de culturele vorm film.

De stelling die ik zal verdedigen is dat de digitalisering ook belangrijke implicaties heeft voor wat we de diepte-grammatica van de film zouden kunnen noemen.

Om dat duidelijk te maken zal ik eerst kort stilstaan bij het posthistorische ­karakter van de computer. De compu- ter, zo zou ik durven beweren, is een soort tijdmachine, die onze ervaring en begrip van tijd op een fundamen­ tele wijze transformeert. De computer ondergraaft ons historisch besef en voert ons binnen in het domein van de posthistorische tijdservaring.

Om dit te kunnen inzien, moeten we om te beginnen voor ogen houden wat dat historisch besef nu precies behelst. De oorsprong daarvan ligt in de histo­ risering van het wereldbeeld in de ­ negentiende eeuw. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat voor die tijd geen enkel besef van het verleden bestond en evenmin dat het voor de moderne tijd kenmerkende lineaire geschiedbeeld pas in die eeuw zou zijn ontstaan.

In de Westerse cultuur heeft de uit de oudheid stammende cyclische opvatting van de geschiedenis onder invloed van de christelijke heilsgeschiedenis al 27 Filmmakers en de toekomst vroeg plaatsgemaakt voor de opvatting dat de geschiedenis zich volgens een onomkeerbare rechtlijnige beweging voltrekt.

Voor het moderne bewustzijn kan de werkelijkheid slechts worden begrepen vanuit haar historische ontwikkeling en is er geen plaats voor welke referentie dan ook naar een buiten- of bovenhistorische werkelijkheid. In de geestes­ wetenschappen maakte de statische beschrijving van verschijnselen als taal, moraal, kunst, religies en staatsvormen plaats voor een interpretatie vanuit hun geschiedenis.

Maar ook in de natuurwetenschappen — Darwins evolutietheorie is daarvan een voorbeeld bij uitstek — won de historische benadering snel terrein. Materie, leven en bewustzijn kunnen slechts ­verklaard worden vanuit de ontwikkeling die zij hebben doorgemaakt sinds de big bang van bijna veertien miljard jaar geleden. Ook in de kunsten gaat de notie van historische ontwikkeling in de afgelopen eeuwen een cruciale rol spelen. De romankunst en de film zijn nauw 28 Naar een posthistorische film?

Voor moderne mensen is dit historische  wereldbeeld zó vanzelfsprekend dat zij nauwelijks meer in staat zijn zich een voorstelling te maken van het voorafgaande, statische wereldbeeld. Ondenkbaar is dat echter geenszins. Het historisch besef is een betrek­­­­ke­ lijk recent fenomeen en het is de vraag of het de eenentwintigste eeuw zal over­leven. In de kunsten en in de wetenschappen, en in toenemende mate ook in het alledaagse leven, ontwikkelt zich een ander type ervaring dat zou kunnen worden aangeduid als post­historisch.

De motor van die ontwik­keling is de postmoderne tijd­ machine die we kennen onder de naam computer. Laat ik mijn stelling verhelderen met enkele voorbeelden. Enige tijd geleden wilde ik nagaan op welke datum ik enkele jaren daarvoor een bepaalde brief aan mijn uitgever had geschreven.

Gelukkig kon ik in dit geval de oorspronkelijke datum nog achterhalen door te kijken naar de datum waarop het bestand voor het laatst was opgeslagen.

Dat was echter niet meer mogelijk bij mijn oude met Netscape verzonden ­ e-mails, die na conversie naar Outlook tot mijn verrassing plotseling allemaal op 1 januari gedateerd waren. In eerste instantie dacht ik hier te maken te hebben met één van de inventieve trucs waarmee Microsoft haar concurrenten het leven zuur maakt, maar waarschijnlijk betrof het een niet minder gebruikelijke bug. Maar dat al die oude e-mails ineens ook een andere lay-out bleken te bezitten en in een ander lettertype op het beeld verschenen, was niet te wijten aan een programmeerfout.

In het digitale domein is informatie slechts losjes met haar materiële drager verbonden en kan om die reden eenvoudig en snel van de ene naar de andere drager worden gekopieerd. Dat heeft allerlei voordelen, maar het doet tegelijkertijd afbreuk aan de his­ torische sensatie, die ons bijvoorbeeld overvalt wanneer we een oude, vergeelde brief met zijn karakteristieke geur in handen hebben.

Achter mijn pc onderging ik een posthistorische sensatie. De brief die op het beeldscherm verscheen was een merkwaardige hybride; noch verleden, noch heden en op een onbestemde manier beide tegelijkertijd. De posthistorische sensatie beperkt zich niet tot de omgang met de computer, maar infecteert ook de traditionele media.

Enige tijd geleden keek ik op televisie naar een documentaire over J. Kennedy, toen mijn zestienjarige dochter met een vriendin binnenkwam. Nadat de laatste een blik op het scherm had geworpen zei ze: In de populaire muziek en in de beeldcultuur is dit samplen inmiddels een dominante techniek. Omdat het tradi­ tionele fotografische en cinematogra­ fische beeld en de historische geluidsopname steeds vaker worden vermengd met digitaal bewerkte en volledig computergegenereerde afbeeldingen, animaties en geluiden, wordt het steeds lastiger vast te stellen of de samples hun wortels hebben in de historische realiteit.

Waar bij een schilderij of papieren brief de ouderdom van het origineel en van de kopie dankzij de materiële drager vrij nauwkeurig kan worden vastgesteld, daar zijn het digitale origineel en zijn kopie altijd even oud en ook kwali­tatief niet van elkaar te onderscheiden.

De muziekindustrie kan erover mee­ praten. De ontologische verwarring wordt nog groter wanneer de posthistorische ervaring wordt overgedragen op de realiteit. Abraham Maslow heeft ooit opgemerkt dat voor iemand die alleen een hamer heeft, alles eruitziet als een spijker. Zo zien we bijvoorbeeld dat bedrijven en organisaties in toenemende mate worden opgevat als conglomeraten van 30 Naar een posthistorische film?

Volgens de hedendaagse neuropsychologie werkt het menselijk geheugen op dezelfde manier.

Slet met dikke tieten massage thai b2b




pjes mobiel eindhoven sex

Wil jij echt verwent worden Hoi Mooie man, leuk dat je belangste Geile Strenge Mevrouw met weelderig lichaam zoekt nederige bef en rimslaven, want Mevrouw ziet jou g Geile Strenge Mevrouw met weelderig lich Mevrouw Petra uit Voorthuizen. Hallo Lieve Heren, Ik ben pussycat, een sexy blonde volle rondborstige wulpse milf van Hallo Lieve Heren, Ik ben pussycat, een House of Dreams uit Amersfoort.

Hoi, leuk dat je kijkt Zin in een spannende en warme afleiding Wil je heerlijk bij mij op Hoi, leuk dat je kijkt Zin in ee Altijd een keer met sexy rijpe donkere milf willen spelen? Een leuke Girl Friend experience beleven Altijd een keer met sexy rijpe donkere m Wil je gewoon een fijne tijd met een gezellige lieve en vooral echte vrouw dan zit je bij mij goed, Wil je gewoon een fijne tijd met een gez Jessie 46 uit Amsterdam.

Moniek sexy blond en ondeugend ontvangt u met een drankje in ontspannen huiselijke sfeer Vele moge Moniek sexy blond en ondeugend ontvangt Leuk dat je mijn advertentie leest. Ik ben een slank verzorgd en spontaan huisvrouwtje en ontvang Gezelschapsdame uit Luchthaven Schi Ondeugende alleenstaande vrouw wonende in Breda. Ben slank, cup C, 53 jaar, veel ervaring. Ondeugende alleenstaande vrouw wonende Hallo aardige man, Ben je in de buurt van Emmeloord met je vracht auto en wil je even lekker verwe Hallo aardige man, Ben je in de buurt v Ik ben Jacky-Noa ook wel een geile donderstraal genoemd met haar volslanke latina,bruine,lichaam van Ik ben Jacky-Noa ook wel een geile donde Ik ben een bloedgeil blondje jr met een heerlijke c-cup Kom je mij lekker ste Ik ben een bloedge Maison Monty Rijswijk uit Rijswijk.

Hoi, leuk dat je even naar mijn advertentie kijkt. Wie ben ik…Marja een gezellige spontane vrouw me Hoi, leuk dat je even naar mijn adverten Marja uit Capelle aan den Lieve mannen, Eerst even dit: Bij mij hangt er e Algemeen Barebangs Bukkake Erotisch uitgaan. Body to body massage Massage door dames Massage door paren Massagesalons Prostaat massage Tantra massage. Met deze software kan dat voor een groot deel verholpen worden.

Het programma is gebruikersvrien­ delijk, maar enige training of iemand die het beheerst inhuren, is geen over­ bodige luxe. Het pakket kost circa  dollar. Breeze gaf in de pauzes extra hands on uitleg. Motion capture Motion capture Mocap is de techniek waarbij computeranimatie real time aangestuurd wordt door mensen die pakken met sensoren dragen.

Daarnaast zijn er puppeteers die met joysticks de gezichtsuitdrukkingen van de karakters bepalen. Er bestaan twee varianten: De presentatie van dit onderdeel is in handen van Hans Walther, die als regisseur drie jaar met motion capture heeft gewerkt voor de satirische animatie­serie Café de Wereld onderdeel van De wereld draait door.

Walther legt uit dat om de uiteindelijke karakters te verkrijgen, een motion capture-regisseur meerdere mensen moet regisseren: Na de opnamen is alles data. Dat wil zeggen dat een regisseur als Walther dan in staat is om bewegingen te corrigeren, standpunten te verfijnen en découpage aan te passen. Uit de vertoonde fragmenten blijkt dat de découpage van Walther vrij sober en klassiek is.

De animatie van Café de Wereld vroeg volgens Walther om een sobere aanpak omdat de figuren en alles wat er te zien is, zoveel aandacht vergen dat de découpage daar dienstbaar aan moet zijn; hij koos daarom voor het vocabulaire van soaps. Een bijzondere uitzending van Café de Wereld was een live-uitvoering waarbij De wereld draait door-presentator Matthijs van Nieuwkerk de virtuele Johan Cruijff en Jan-Peter Balkenende interviewde.

Ook voor de nieuwe ­serie Sprookjesboom heeft Walther iets vergelijkbaars gedaan: Vraag is of motion capture uiteindelijk tot virtuele acteurs zal leiden in speelfilms? Oftewel hoe realistisch kan de techniek worden?

Walther meent dat meer realisme zeker kan, maar of er een nieuwe film met Marilyn Monroe gemaakt zal worden is nog de vraag. Hij sluit het echter niet uit. Als er iemand uit een flat moet vallen heb je nu — even afgezien van de kosten — de keus: Maar wat Walther uiteindelijk interesseert is dingen doen die in live action niet kunnen.

De virtuele mogelijk­ heden uitbuiten. Anders kan je wat hem ­betreft net zo goed een echte acteur nemen. Hij opent zijn presentatie met een demo van Killzone 2 voor de Playstation 3. Het heeft veel weg van de opening van Saving Private Ryan. Maar dan met een legereenheid die een aanval van aliens moet afslaan. Het is state of the art: CGI gecombineerd met motion capture.

Games zijn in de afgelopen twee decennia geëvolueerd van pacman naar interactieve speelfilms. De taal van de cinema is de games ingeslopen. Ze zijn narratiever en vooral ook naturalistischer. Van Beek vergelijkt in zijn presentatie de filmindustrie met de game-industrie. Sony Pictures is nog altijd goed voor een jaaromzet van 7 miljard. Een grote gameproducent als Electronic Arts zet 3 miljard om.

Het verschil zit met name in de long tail van de DVD-verkoop. Games hebben geen lang leven. Een spel ligt gemiddeld een half jaar in de winkel. Dat wordt gecompenseerd door enerzijds de verkoop van de hardware voor games Sony maakt met Playstation bijvoorbeeld een jaaromzet van 15 miljard , anderzijds door de verkoop van games. De opbrengst is ongeveer gelijk. Game designers kijken naar de cinema omdat bij film de emotionele betrokkenheid van de kijker zo groot is en dat is precies wat ze ook voor de games willen.

Bovendien is de organisatiestructuur van de filmindustrie bruikbaar voor de sterk fluctuerende game industrie. De leeftijd van gamers is in de laatste tien jaar verschoven van kinderen en tieners naar twintigers en dertigers. Niet alleen de look van de consoles geven dat aan Nintendo zag er nog uit als speelgoed, de huidige Playstation is hi-tech design , ook de games zelf zijn veranderd. Mensen hebben veel verfijndere eisen en hogere verwachtingen ten aanzien van games.

Ze zijn op zoek naar innovatie en originaliteit: Zo zijn er nu consoles met sensorhandschoenen: Ook de diepte en de breedte van de game play is steeds 13 Verslag Dag van de Toekomst ­ elangrijker: Game play is bepalend voor de kwaliteit van een game.

Tenslotte wil men steeds meer een filmische ervaring. De rol van regisseur is vrij nieuw in de game-industrie. De optische sensoren zaten onder meer op het gezicht van de acteurs zodat ook gezichtsuitdruk­ kingen ­meegenomen konden worden. Inhoudelijk zijn games weinig volwassen te noemen. De markt wordt gedomineerd door schietspelletjes, hoe geavanceerd qua techniek ook. Dat heeft mede te maken met de ­beperkte emotionele reikwijdte van games.

Angst, frustratie en woede werken altijd goed. Zo ook opluchting en vreugde. Moraliteit zal echter zelden werken. Hoever de ontwikkeling van games zal reiken is lastig in te schatten. Mede omdat de industrie een cyclus kent die volledig afhankelijk is van de hardware: De entertainmentwaarde van games moet echter niet worden onderschat.

Het zal waarschijnlijk gevolgen hebben voor de speelfilms die zich met name op dat deel van de markt richten.

Want waarom een hi-tech actiefilm alleen maar bekijken als je er dankzij een game zelf in kan zitten? Walther Roelen en Grazina Seskeviciute presenteerden het resultaat.

Het werkt met cilindrische lenzen op een LCD-scherm dat de illusie van driedimensionaliteit wekt. Er zijn dus geen brilletjes meer nodig. Maar om het comfortabel te kunnen ervaren, ook als je je hoofd een beetje beweegt, sturen we niet twee maar negen beelden naar de kijker. En dat wordt vijf maal herhaald. In een huiskamer zal dat geen probleem opleveren, omdat je een vaste opstelling maakt.

Maar we zijn bezig het nog verder te verbeteren. Het effect is bevreemdend en verbluffend: Je ogen ­lijken er wel even aan te ­moeten wennen en je moet er inderdaad goed voor staan om het beoogde effect ten volle te  kunnen waarnemen.

Anders ontstaan er zogeheten artefacten onscherpte en beeld­­­­­ver­vorming. Deze techniek zal, zoals gezegd, binnen afzienbare tijd worden verbeterd. Dat geeft een goed idee hoe 3D in de toekomst commercieel gebruikt kan worden.

Philips ­verkoopt de schermen op dit moment alleen aan bedrijven voor circa v Met name in de VS en Azië omdat daar HD-signalen beter beschikbaar zijn, wat een voorwaarde is voor de schermen. De diverse fragmenten die te zien ­waren, tonen ook dat de 3D-moni­ toren zeer geschikt zijn voor games. Vooral omdat de zogeheten game ­engines, die de verwerking van real time graphics verzorgen, reeds in 3D beschikbaar zijn. Driedimensionaliteit is precies het soort ervaring dat de game industrie zijn gebruikers wil ­bieden.

Pauze Na deze vijf technologische toekomstpresentaties was het tijd voor de lunch. Tijdens de lunchen theepauzes werden demonstraties gegeven door: Als regisseur van Klokhuisitems ­besteedde hij reeds in de jaren tachtig en negentig aandacht aan de immer voortschrijdende techniek en de effecten ervan op onze perceptie van de wereld om ons heen.

Blankesteijn liet een item zien over de toverdoos van die tijd: Ter introductie op het onderwerp gaven moderatoren Poppelaars en Rood een cijfermatig overzicht over het publiek van de toekomst: De cijfers ­werden getoond om daarmee aan de sprekers van het middagdeel de vraag voor te leggen welke invloed de getoonde ontwikkelingen op ons toekomstige publiek zullen hebben.

De statistische gegevens zijn in de bijlage van dit boekje opgenomen. Deze manier van werken ziet Blankesteijn ook terug op websites als Youtube en iFilm, waar de gevolgen te zien zijn van de toegankelijkheid van digitale videoapparatuur voor iedereen. Honderden korte films van amateurs en semi professionals die variëren van een slechte moppentappende scholier tot een hilarische scène met een echte acteur of verrassende animatiefilms.

Inmiddels heeft het belang van Youtube zich bewezen met de overname door Google en de VN-campagne tegen de armoede die gebruik maakt van Youtube-sterren als Lonelygirl15, Virtual Magician en Renetto. Informatiestromen en het effect ervan zijn de onderwerpen die hem al geruime tijd bezighouden. Youtube-achtige films worden immers voor niets gemaakt en de beeldkwaliteit doet er niet toe.

Als de inhoud aanspreekt — en dat geldt zelfs voor de moppentapper - dan wordt het al snel door enkele honderdduizenden mensen wereldwijd bekeken. Oftewel, de filmmaker concurreert met zijn eigen publiek.

Een publiek dat bovendien van het ene op het andere moment kan overschakelen van het ene me­ dium naar het andere.

Het lijkt hem ondenkbaar dat mensen in de toekomst nog voor een monitor gaan zitten om af te wachten wat anderen hen denken te kunnen laten zien. Blankesteijn betoogt echter dat filmen tv-makers zelf ook gebruik kunnen maken van alle mogelijkheden. Ook al moet je concurreren met het publiek en is de ouderwetse televisie-uitzending in zijn nadagen, inmiddels willen en kunnen mensen overal wel video kijken.

Al die content zal toch door ­iemand gemaakt moeten worden. Hij ziet het makkelijker kunnen vervaardigen van films als een kans: Maar ook dat verandert buitengewoon snel.

Blankesteijn waagt zich niet aan voorspellingen. Vijftien jaar geleden hadden we immers ook nooit iets van vandaag kunnen voorspellen. Het is volgens hem zinvoller om de trends van vandaag het hoofd te bieden en de toekomst zijn ­beloop te laten. Op de vraag van Poppelaars hoe het nu 17 Filmmakers en de toekomst met documentaire- en speelfilmmakers moet, is Blankesteijn nogal somber.

Dat zal logischerwijs consequenties hebben voor de budgetten van dergelijke filmproducties wat de kwaliteit van de film weer niet ten goede komt. Poppelaars vraagt zich vervolgens af of de collectieve kijk­­­be­ leving dan geen rol meer speelt, maar Blankesteijn gelooft niet in de behoefte van de collectieve beleving. Dat ongeloof wordt natuurlijk enigszins gelogenstraft door de vele TV-schermen in de horeca tijdens grote voetbalevenementen en de enorme toeloop naar festivals de laatste jaren.

De zaal heeft enige moeite met Blankesteijns pessimisme. Een ander noemt het plezier dat ze heeft om samen met haar zoon naar filmpjes op Youtube te kijken. Jos de Mul De tweede spreker van de middag was Jos de Mul.

Hij is bekend geworden als schrijver van Cyberspace Odyssee, een bundel essays over de mens als cyborg. De Mul gaf in een bevlogen lezing zijn visie op de invloed van de digitalisering op mens en cultuur.

Deze lezing is integraal in dit boekje afgedrukt. Wat de negentiende eeuw echter onderscheidt Voor het moderne bewustzijn kan de werkelijkheid slechts worden begrepen vanuit haar historische ontwik­keling en is er geen plaats voor welke referentie dan ook naar een buiten- of bovenhistorische werkelijkheid.

Impressie van de Dag van de Toekomst. Herbert Blankesteijn en Jos de Mul. Bastiaan Houtkooper met uitleg over de Viper HD-camera. In de romankunst en in de film is narratieve ontwikkeling een directe afgeleide ervan.

Voor ons is dit historische wereldbeeld zó vanzelfsprekend dat wij ons niet kunnen voorstellen dat het ook anders kan. Maar er ontwikkelt zich een ander type ervaring dat de Mul aanduidt als posthistorisch. De motor van die ontwikkeling is de postmoderne tijdmachine: De Mul geeft het voorbeeld van emails en digitale brieven die door het overzetten van de ene computer met software naar de volgende hun tijdsstempel kunnen verliezen.

Iedereen kent het fenomeen dat geïmporteerde emails ineens allemaal dezelfde datum kunnen hebben, vaak 1 januari De historische sensatie van een oude, vergeelde brief gaat in de posthistorische digitale omgeving niet meer op.

Zulke brieven zijn verleden noch heden, maar op onbestemde wijze allebei. Als zij al kunnen vaststellen dat het een afbeelding uit onze tijd betreft. In een cultuur waarin de computer het belangrijkste instrument is, wordt de gehele wereld een database, waarvan de elementen naar believen kunnen worden gerecombineerd. Hij noemt de collages en montages van kubisme en surrealisme oefeningen in posthistorische ordening.

De Mul citeert John Cage die op een vraag van een luisteraar of zijn muziek wel een begin, midden en eind had, antwoordde: Cinefielen schrijven deze uitspraak overigens toe aan Jean-Luc Godard.

De werkelijkheid als een conglomeraat van onderdelen die voortdurend gerecombineerd kunnen worden, is een realiteit waar ook filmmakers rekening mee zullen moeten houden in de toekomst. Vandaar ook dat tegenwoordig alles kort en bondig moet zijn. Niet zozeer omdat de consument geen geduld meer heeft, maar omdat je met kleinere onderdelen beter kunt recombineren. De Mul refereert vervolgens aan het ­onderscheid dat Walter Benjamin in de dertiger jaren maakte tussen cultuswaarde en tentoonstellingswaarde; oftewel het verschil in esthetische waarde tussen unieke werken zoals de Mona Lisa en reproductiewerken zoals romans, fotografie en cinema.

Met de digitale media komt daar de manipulatiewaarde van een cultureel product bij. Inzetbaar op verschillende mediaplayers: TV, con­ sole, I-pod, mobiele telefoon, etc.

Van Rashomon tot Memento zijn er voorbeelden te vinden van films die database-achtige structuren hanteren. Die ontwikkeling is nog niet uitgeput.

Opnieuw komt vanuit de zaal ook de collectieve ervaring ter sprake. Collectiviteit blijft, stelt de Mul, mensen zijn immers sociale dieren. Maar ook de collectiviteit fragmenteert: Tot slot stelt de Mul diegenen die zich wat unheimisch voelen bij deze toekomstvisie gerust: Dat de digitalisering ook in de ethiek nieuwe vragen zal oproepen illustreert de Mul met het voorbeeld van synthetisch vervaardigde kinderporno, die overigens al bestaat.

Er ontwikkelt zich hoe dan ook een nieuw bewustzijn dat naast het huidige historische bewustzijn onze blik op de wereld zal bepalen. Rene Daalder en de passie voor de toekomst Wellicht hoeven we niet eens op dat nieuwe bewustzijn te wachten, want de laatste gast van de Dag van de Toekomst, Rene Daalder, stelt: Al snel vertrok hij naar de VS, waar hij zes speelfilms maakte, waaronder Hysteria en Habitat.

Alles altijd in het kader van het denken over r evolutie, technologie en onze toekomstige wereld: Wat hem intrigeerde aan het medium film was dat het allerlei kunsten com­ bineert: Zijn vertrek naar Hollywood was dan ook niet ingegeven door de behoefte om grote speelfilms te maken.

Het ging hem om een levensstijl, een visie op de wereld en ook om techno­ logie. Silicon Valley is immers ook in Californië. Deze staat was volgens Daalder gericht op evolutionaire, ­toekomstgerichte ideeën. Hij gaat zelfs zo ver te stellen dat onze huidige cultuur voor het merendeel gecreëerd is in Californië.

Maar omdat een gewone dag van een visionair als Daalder een dag van de toekomst is, wordt hij voortdurend met de vraag geconfronteerd wanneer de rest van de wereld iets zal doen met wat er nu al is. Wanneer gaan film­ makers gebruik maken van nieuwe technologie? En hoe gaan ze dat doen en wat zijn daar dan weer de gevolgen van? Wanneer dringt het besef van wat er veranderd is door bij de bevolking en haar instituten?

Alles wat Daalder gedaan heeft in zijn inmiddels lange en rijke professionele leven heeft van doen gehad met het multimediale. Hij heeft muziek geschreven en geproduceerd hij intro­ duceerde o. Hij trad veelvuldig op als bedenker, programmeur en adviseur voor films als Blink, Robocop 2, What dreams may come en The X-files. Hij bleef samenwerken met Rem Koolhaas Daalder noemt als moment van persoonlijke crisis, het moment dat hij ­besefte dat hij zo doordrenkt was van de klassieke lineaire dramaturgie, dat hij het non-lineaire vertellen nooit helemaal onder de knie zou kunnen krijgen.

Hij ziet nu in dat het eigenlijk zinloos is om na te denken over wat zijn generatie of de twee daarop volgende zullen gaan doen. Want de scholieren van nu zijn al anders: Het bij elkaar ­harken van informatie uit allerlei hoeken en gaten is integraal onderdeel van hun manier van leven. Hij ziet naast zijn eigen werk ook in de architectuur een voortdurende frictie tussen de fysieke werkelijkheid en de technologische realiteit. Zo was hij Pagina Want computers en servers kunnen overal staan, mensen kunnen overal werken.

Archief wordt digitaal opgeslagen en niet meer op tape gezet etc. Voor Daalder wederom het bewijs dat de toekomst er allang is, maar niet als zodanig wordt onderkend. Hij ziet onze tijd als een tijd vol transformaties en er is geen instituut of industrie die er niet mee zal worden geconfronteerd. Daalder noemt de muziekindustrie als voorbeeld waar alles al veranderd is. Het is niet meer topdown georganiseerd en het idee van hits is ook veranderd door de verschuivingen in distributie.

In dat opzicht is film een wanhopig medium, volgens Daalder. Een film wordt voor miljoenen geproduceerd en van marketing voorzien en vervolgens moet het publiek nog komen.

Het is al onmogelijk om het succes van een film in te schatten, inmiddels zijn allerlei controlemechanismen als de klassieke kritiek ook weggevallen. Bij previews in Hollywood wordt Daalder tegenwoordig gecontroleerd alsof het een zwaarbewaakte gevangenis betreft: De filmindustrie wordt geconfronteerd met een toekomst waarvan ze duidelijk nog niet weet hoe die op te lossen. Ook politiek voorziet Daalder grote veranderingen, want de directe 24 Verslag Dag van de Toekomst inmenging van burgers met stad- of landsbestuur door de technologie zal steeds groter worden.

Hierop introduceert Daalder de term singularity. Het staat voor het moment dat de exponentiële groei van het computergeheugen verdubbeling per 2 jaar samenvalt met het massale online zijn van de mensheid en alles letterlijk verandert.

Instituten en organisatiestructuren zullen op dat cruciale kruispunt wezenlijk moeten veranderen of verdwijnen. Voor Daalder heeft dit alles tot con­ sequentie gehad dat hij als filmkijker alleen nog maar animaties kan bekijken en datgene wat hij als authentiek beschouwt: Als filmmaker blijft hij het medium als secundair beschouwen.

Hij heeft twee projecten onder handen: Een ander project is grilliger. Hiervoor draaide hij het marketingprincipe om dat een film eerst gemaakt wordt en dan ge-market via internet. Hij creëerde een gemeenschap met belangstelling voor de themata van de film om zo op voorhand een publiek te creëren.

Maar deze space-collective-community en alles wat er mee samenhing, werd al snel een realiteit op zichzelf. Daalder realiseerde zich dat je reali­ teiten kan creëren en die vervolgens weer kan filmen. De film is inmiddels uitgegroeid tot een hybride documentaire-psychedelisch project waarin o.

De zaal in Utrecht leek Daalders spoor even bijster. Maar vervolgens leidde zijn verhaal tot een werkmodel dat veel lijkt op wat Jos de Mul al opperde: Zo komen maker s en publiek samen in film projecten die flexibele en diverse media en dragers hanteren. Vanuit de zaal reageert filmacademiestudent Igor Kramer. Hij combineert zijn films met games en hij werkt ook in het productieproces gefragmenteerd zo monteert hij al op de set.

Hij noemt zichzelf manager van een film in een democratisch wordingsproces. Het gevaar bij een volledig democratisch proces, erkent Kramer direct, is dat je middelmatige resultaten kan krijgen. Dus noemt hij de taak van de regisseur de framing van het proces: Opnieuw onderstreept hij het belang van de multimediale aanpak. Hij houdt van film en van goede verhalen vertellen, en hij zegt voor alles nog altijd de drie-acte-structuur te gebruiken.

Maar hij houdt vooral van alles wat vitaal in de cultuur is. Hij gelooft in de evolutie en zal altijd streven naar voortgang. Wellicht is de status quo der dingen wel de beste, maar voor René Daalder is stil blijven staan onmogelijk. De toekomst creëer je in het heden, is in feite zijn motto. En als dat tot gevolg heeft dat er dingen verdwijnen, dan is dat maar zo. Daar kan je au fond niet rouwig om zijn: Als hij tot slot zijn advies aan de Nederlandse filmmakers geeft, komt zijn grote liefde voor het verhalen vertellen vol passie boven: Vertel de verhalen die je oprecht en noodzakelijk moet vertellen en laat de technologie voor je werken: Hoogleraar Jos de Mul zet in onderstaande lezing uiteen welke invloed de digitalisering heeft op ons historische besef.

In het posthistorische tijdperk zal de beleving en de waardering van kunst veranderen. Maar ook voor traditionele, lineaire filmvertellingen zal er volgens de Mul plaats blijven. Dat de digitalisering van onze cultuur niet zonder gevolgen blijft voor het ­medium film is inmiddels breed doorgedrongen in de filmwereld.

De productie, distributie en vertoning van films vindt in toenemende mate langs digitale weg plaats en dit vrij simpele gegeven heeft diepgaande consequenties voor het medium. Ik wil het op deze plaats niet primair hebben over de belangrijke socio-economische consequenties, maar een moment met u stilstaan bij de gevolgen die de digitalisering heeft voor de culturele vorm film.

De stelling die ik zal verdedigen is dat de digitalisering ook belangrijke implicaties heeft voor wat we de diepte-grammatica van de film zouden kunnen noemen. Om dat duidelijk te maken zal ik eerst kort stilstaan bij het posthistorische ­karakter van de computer. De compu- ter, zo zou ik durven beweren, is een soort tijdmachine, die onze ervaring en begrip van tijd op een fundamen­ tele wijze transformeert.

De computer ondergraaft ons historisch besef en voert ons binnen in het domein van de posthistorische tijdservaring. Om dit te kunnen inzien, moeten we om te beginnen voor ogen houden wat dat historisch besef nu precies behelst.

De oorsprong daarvan ligt in de histo­ risering van het wereldbeeld in de ­ negentiende eeuw. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat voor die tijd geen enkel besef van het verleden bestond en evenmin dat het voor de moderne tijd kenmerkende lineaire geschiedbeeld pas in die eeuw zou zijn ontstaan. In de Westerse cultuur heeft de uit de oudheid stammende cyclische opvatting van de geschiedenis onder invloed van de christelijke heilsgeschiedenis al 27 Filmmakers en de toekomst vroeg plaatsgemaakt voor de opvatting dat de geschiedenis zich volgens een onomkeerbare rechtlijnige beweging voltrekt.

Voor het moderne bewustzijn kan de werkelijkheid slechts worden begrepen vanuit haar historische ontwikkeling en is er geen plaats voor welke referentie dan ook naar een buiten- of bovenhistorische werkelijkheid.

In de geestes­ wetenschappen maakte de statische beschrijving van verschijnselen als taal, moraal, kunst, religies en staatsvormen plaats voor een interpretatie vanuit hun geschiedenis. Maar ook in de natuurwetenschappen — Darwins evolutietheorie is daarvan een voorbeeld bij uitstek — won de historische benadering snel terrein. Materie, leven en bewustzijn kunnen slechts ­verklaard worden vanuit de ontwikkeling die zij hebben doorgemaakt sinds de big bang van bijna veertien miljard jaar geleden.

Ook in de kunsten gaat de notie van historische ontwikkeling in de afgelopen eeuwen een cruciale rol spelen. De romankunst en de film zijn nauw 28 Naar een posthistorische film? Voor moderne mensen is dit historische  wereldbeeld zó vanzelfsprekend dat zij nauwelijks meer in staat zijn zich een voorstelling te maken van het voorafgaande, statische wereldbeeld.

Ondenkbaar is dat echter geenszins. Het historisch besef is een betrek­­­­ke­ lijk recent fenomeen en het is de vraag of het de eenentwintigste eeuw zal over­leven. In de kunsten en in de wetenschappen, en in toenemende mate ook in het alledaagse leven, ontwikkelt zich een ander type ervaring dat zou kunnen worden aangeduid als post­historisch. De motor van die ontwik­keling is de postmoderne tijd­ machine die we kennen onder de naam computer. Laat ik mijn stelling verhelderen met enkele voorbeelden.

Enige tijd geleden wilde ik nagaan op welke datum ik enkele jaren daarvoor een bepaalde brief aan mijn uitgever had geschreven. Gelukkig kon ik in dit geval de oorspronkelijke datum nog achterhalen door te kijken naar de datum waarop het bestand voor het laatst was opgeslagen. Dat was echter niet meer mogelijk bij mijn oude met Netscape verzonden ­ e-mails, die na conversie naar Outlook tot mijn verrassing plotseling allemaal op 1 januari gedateerd waren.

In eerste instantie dacht ik hier te maken te hebben met één van de inventieve trucs waarmee Microsoft haar concurrenten het leven zuur maakt, maar waarschijnlijk betrof het een niet minder gebruikelijke bug. Maar dat al die oude e-mails ineens ook een andere lay-out bleken te bezitten en in een ander lettertype op het beeld verschenen, was niet te wijten aan een programmeerfout. In het digitale domein is informatie slechts losjes met haar materiële drager verbonden en kan om die reden eenvoudig en snel van de ene naar de andere drager worden gekopieerd.

Dat heeft allerlei voordelen, maar het doet tegelijkertijd afbreuk aan de his­ torische sensatie, die ons bijvoorbeeld overvalt wanneer we een oude, vergeelde brief met zijn karakteristieke geur in handen hebben. Achter mijn pc onderging ik een posthistorische sensatie. De brief die op het beeldscherm verscheen was een merkwaardige hybride; noch verleden, noch heden en op een onbestemde manier beide tegelijkertijd. De posthistorische sensatie beperkt zich niet tot de omgang met de computer, maar infecteert ook de traditionele media.

Enige tijd geleden keek ik op televisie naar een documentaire over J. Kennedy, toen mijn zestienjarige dochter met een vriendin binnenkwam. Nadat de laatste een blik op het scherm had geworpen zei ze: In de populaire muziek en in de beeldcultuur is dit samplen inmiddels een dominante techniek.

Omdat het tradi­ tionele fotografische en cinematogra­ fische beeld en de historische geluidsopname steeds vaker worden vermengd met digitaal bewerkte en volledig computergegenereerde afbeeldingen, animaties en geluiden, wordt het steeds lastiger vast te stellen of de samples hun wortels hebben in de historische realiteit. Waar bij een schilderij of papieren brief de ouderdom van het origineel en van de kopie dankzij de materiële drager vrij nauwkeurig kan worden vastgesteld, daar zijn het digitale origineel en zijn kopie altijd even oud en ook kwali­tatief niet van elkaar te onderscheiden.

De muziekindustrie kan erover mee­ praten. De ontologische verwarring wordt nog groter wanneer de posthistorische ervaring wordt overgedragen op de realiteit. Abraham Maslow heeft ooit opgemerkt dat voor iemand die alleen een hamer heeft, alles eruitziet als een spijker.

Zo zien we bijvoorbeeld dat bedrijven en organisaties in toenemende mate worden opgevat als conglomeraten van 30 Naar een posthistorische film?

Volgens de hedendaagse neuropsychologie werkt het menselijk geheugen op dezelfde manier.




Sex maatje zoeken meisje komt hard klaar

  • Kik sex chat klaarkomende dames
  • Sex massage hoorn prive ontvangst tilburg
  • Millions Hungry for Ebooks!

Neuken hoogeveen lekker dik wijf neuken


Geil in de camera kijken en de stijve lul een pijp beurt geven 2. De donkere en witte lesbische meiden beffen en vingere elkaars natte kut 3. De anus en vagina van de milf afwisselend neuken 4.

Met alleen nog haar hoge hakken aan word ze hard geneukt 5. Terwijl zij vast zit neukt hij haar. Gratis sex grote tieten strand nederlands plassen massage gay bondage sex school pijn neukmachine squirt dik milf homo feest bdsm squirten betrapt lesbo spuiten opa party neuken shemale neger eerste keer cartoon zwanger anaal stiekem slaaf negerin tiener sperma pijpen tieners beffen poep dokter buiten gangbang aftrekken ebony trio vingeren leraar hard plassex webcam oud tieten dildo vastgebonden plas moeder dikke tieten oma orgasme klaarkomen.

Op haar verjaardag heeft ze een trio sex met de barman en haar bisex vriendin, ze worden gevingerd gebeft pijpen en worden geneukt tot hij klaar komt. Op kantoor beft hij de kale kut laat zich pijpen en neukt haar. Op kantoor beft hij de kale kut van de secretaresse, laat hij zijn stijve lul pijpen neukt haar en spuit als hij klaar komt de sperma in haar gezicht.

In deze partnerruil spuiten de mannen de gezichten de vrouwen vol sperma. In deze partnerruil pijpen de vrouwen de stijve lullen van de mannen worden ze geneukt en krijgen hun gezicht vol sperma. De spaanse geile werkster pijpt zijn stijve lul en laat haar tieten neuken.

Zijn stijve lul word gepijpt door de geile spaanse werkster en neukt haar grote borsten waarna ze hem aftrekt tot hij klaar komt op haar mond. Met de parelsnoer in de kale kut masturbeert ze. Met de parelsnoer in de kale kut masturbeert de blondine tot ze een orgasme krijgt. Geil in de camera kijken en de stijve lul een pijp beurt geven.

Geil kijkend in de camera pijpt ze de stijve lul zuigt ze zijn kale ballen en trekt hem af. Op vakantie haar kut en anus met een condoom om neuken. Op vakantie neukt hij met een condoom om de kale kut en krappe anus van zijn vrouw hard en diep.

De donkere en witte lesbische meiden beffen en vingere elkaars natte kut. De donkere en witte lesbische meiden beffen en vingeren elkaars natte kut tot een orgasme. De anus en vagina van de milf afwisselend neuken. Gepijpt en afgetrokken worden, de anus en vagina afwisselend neuken en haar gezicht vol sperma spuiten. Met alleen nog haar hoge hakken aan word ze hard geneukt. Met alleen haar hoge hakken aan, pijpt ze de stijve lul die haar keel en kut vervolgens hard en diep neukt.

Nieuwste "don en ad" sex films. Handyman verleidt blond Fleur. Handyman neukt een Duitse brunette. Duitse Christine bezoekt haar Hollandse toyboy. Wahrend sie auf ihr Vater warten lasst sie ihn fur Geld ficken.

Hollandse pervert zeurt om een beurt. Noami helpt Mocro een handje. Ontsnapte boef wil direct van bil. Isabel 19 zoekt een aanvulling op haar studiefinanciering. Bijstandsmoeder Wendy neukt voor een nieuw bed. Roxanna 19 verandert voor een paar euro in een mega sletje. Hollandse Sylvana 19 laat zich overtuigen door Don en Ad.

Tieners voor geld - Ellen. Pijpen is zo veel lucratiever dan echt werken. Don en Ad hengelen een tiener binnen met geld. Amateur Koppel Tessa en Leo. Creampie voor Hollandse amateur hoer. Blonde Chantal en Lea spelen met hun kutjes bij Handyman op de hotelkamer. Belgische Debby doet het complete Nederlands Elftal. Don en Ad strikken een toeriste voor Gustavo. Don en Ad trakteren een toerist op een Hollands hoertje. Pornobob komt vermomd als belastinginspecteur een rijpe kut neuken.

Don en Ad strikken een oude hoerenloper op de markt. Ordinair drankorgel zuigt zijn pik als de flessen leeg zijn. Bijstandsmoeder stelt kontje beschikbaar.

pjes mobiel eindhoven sex